Noc

gwiaździste sny  
aksamit marzeń
czerń pożądania
noc

spokój duszy
głębia ukojenia
sen

cisza
zaklęta w wiatr

Płomienie

igram z diabłem
co dnia 
za dobre serce
licytujemy
głód i pragnienie
tortury i ból
płacz i  niewolę umysłu

ogień
rozświetla Hades
by po spaleniu
móc
odrodzić się na nowo

katusze sumienia
strach duszy
samotność

jak Cerber
bronię dostępu 
do mojego piekła

Niebo

bujam w obłokach 
miękki puch 
otulił grunt
pod stopami
rzeczywistość 
jest niewyczuwalna
unoszę się
w błękicie
pełnym marzeń
złote promienie
ogrzewają skronie
tak szybko
nie wrócę na ziemię

Przewrotnie

w niepokoju 
znalazłam spokój
by nerwy
uśmiechem koić

w zmęczeniu - siłę
bezsenność w nocy
by satysfakcja
smakowała ambrozją

w milczeniu - krzyk
bezbolesnej rany
by duszę uzdrowić
z przewrotnej natury

w słońcu - chłód
morskiej bryzy
słodko - słony smak
lenistwa

* * *

po sztormie 
szukam brzegu
przystani
spokoju
znajduję tylko 
kamyki
bursztyny
i wiatr

* * *

noc 
za krótka, by:
odpocząć
wybaczyć
zdążyć

noc
zbyt czarna, by
zobaczyć
prawdę
i światełko 
po drugiej stronie
nieba

noc
zbyt podła, by
zapomnieć zło

* * *

złotym piaskiem 
wędruję
ku słońcu
szukam sensu
spokoju
siebie

gorące kamienie
masują
zmęczone wędrówką 
stopy
przynoszą ulgę
gdy szuka się drogi
do celu

ocean 
obmywa je z kurzu
codziennych trosk
daje poczucie
wolności

za horyzont
czeka nieznane