* * *

znalazłam ciszę 
w ogrodzie
muśniętym złotem

wpatrzona w niebo
liczę ptaki
skrzydłami trzepoczą
w stronę słońca'

wiatr 
goni marzenia

liście szeleszczą
z tęsknoty
za Tobą

* * *

biegnę  
deszczu aleją

zapominam
i pamiętam

łez kryształy
rozbijam
o ziemię

zbieram 
myśli zbłąkane
między 
kroplami deszczu

szukam w nich
miłości naszej 
ślady

* * *

zawarłam 
z życiem
kompromis

nie słucham
już ślepych

nie patrzę tam
gdzie na głucho
zabity świat

idę przed siebie
pustynią betonu
tłumem
niewidzących twarzy

i trwam

* * *

ozłociła 
drzew zielonych
korony
wiatrem przyniosła
jarzębin korale
rzuciła pod nogi
kasztanów klejnoty
przyszła w purpurze
wpatrzona
w błękit nieba
jesień
królowa melancholii

* * *

dusza 
pustynia słów
wypełniona
rozpaczą po brzegi

myśli 
splątane bólem
nie znajdują
drogi wyjścia

została pustka
przelana na papier
błękitną łzą
atramentu

* * *

rozbierasz mnie 
szeptem
dłoni niecierpliwych

blaskiem gwiazd
ośmielonych

pocałunkami
znacząc drogę
do rozkoszy bram

w bezpiecznej przystani 
ramion rozkołysanych
szukamy
drogi do świtu

* * *

przyszła cicho 
szelestem
liści szczerozłotych
rzucając pod nogi
korale jarzębiny

strojna 
w pajęcze koronki
dostojnie stąpa
we mgle

świtem
maluje rumieńce
bladym słońcem
tańcząc
wśród pól