* * *

czarny woal szalu 
spowił noc namiętnością
rozbudzoną do białego świtu

* * *

samotność nie lubi ciszy
gwar ulicy
rozbudza jej pamięć o życiu

* * *

mgła spowiła jezioro 
nie widać brzegu
wokół tylko szary bezkres niemocy

* * *

szafirowo-złota łąka 
kwitnie wiosną
przynosisz mi ją co dzień do domu

* * *

powietrze jeszcze tobą pachnie 
choć morska bryza
studzi rozgrzane ciała

* * *

zatrzymaliśmy wspomnienia 
w morskich falach i tej muszelce
którą dla mnie znalazłeś

* * *

zrywasz dla mnie fiołki 
tak delikatne że nikną w twojej dłoni
jak ja gdy tulisz mnie w ramionach