Bezinteresownie

prawdziwa miłość 
wie wszystko
i widzi za dużo
ten, 
kto myśli, że jest ślepa
jest głupcem

miłość
zmysły ma wyostrzone 
to pożądanie zaczernia
widzenie
jak noc

miłość
jest oddaniem
poświęceniem
wyzwaniem
wspólną drogą
którą zaczyna się
co rano od nowa 
bezinteresownie

* * *

nicość to wszystko 
pełnia to pustka
której nie da się zapełnić
kłamstwem
obojętnością
tymczasowością zdarzeń
milczeniem
które fałszywie brzmi
czułością
która wieje chłodem
lepszym jutrem
które nie chce nadejść

Dusza

dusza
jak delikatny kwiat 
potrzebuje
powietrza
słońca
i wody
deszczem podlewana
zakwita wiarą
nadzieją
miłością

gdy przychodzi czas suszy
wszystko obumiera
nawet sens istnienia

* * *

tęsknota  
to najsilniejsza pamięć

w nieobecności
czuje bliskość
czuły dotyk
smak ust 
i błękit 
zapatrzonych oczu

otula myślą
jak silnym ramieniem
by nie czuć chłodu
obojętności

wiatr rozwiewa 
wspomnienia 
rozbijając je 
o kamienny brzeg
ocean uczuć
przypływem
wyrzuca na złoty piach
marzenie o Tobie

* * *

samotność  
szuka horyzontu
za którym znajdzie 
ukojenie

nie chce pamiętać
choć nie może zapomnieć
patrzy 
choć odwraca wzrok
szuka
czego nie zgubiła

jak Syzyf 
wspina się na szczyt
głaz wspomnień
ciężarem
sprowadza ją na ziemię

Erotyk XXVI

półmrok nocy
ukrywa
zapatrzone w siebie oczy
uśmiechem
łagodzi  spragnione usta

wtulone ciała
zapamiętują miłość
ciepłem oddechu
czułym dotykiem
zapachem ciał
szeptem ekstazy
bliskością

* * *

zamieniłam 
serce w kamień
by nie drżało 
z niepokoju
o ciebie
o jutro 
o życie

kaprys nocy

a księżyc 
osrebrzył go
popiołem gwiazd