Marzenia

rzeczywistość i marzenia 
utkano z tej samej przędzy


w plątaninie dni i nocy
to labirynt
pełen przeszkód
brak czasu
walczy tu z fascynacją
plącząc się ze spokojem
i pewnością
błądzimy jak Tezeusz


bez nici Ariadny 
nie zobaczymy nieba
i spadającej gwiazdy 
spełniającej najskrytsze
pragnienia


gdy wyjdziemy na prostą
znów musimy iść
za marzeniem

Pogarda

ludzie przemądrzali  
gardzą innymi
z głupoty
otaczają się murem
nie można go ominąć
trzeba go przebić
siłą umysłu
pięści są za słabe
to tak jakby
wymierzyć wrogowi
policzek na odległość
bezmyślnie
fałszywie
z pogardą

Usprawiedliwieni

nieodwzajemniona tęsknota
jest niesprawiedliwa
ściga się z tajemnicą
by uciec
od moralnej odpowiedzialności
za zbrodnię
na miłości

tajemnica jest sprawiedliwa
gdy demaskuje zło
zdzierając z niego
kostium dobra
bez cynizmu

gdy serce się nie lęka
przestaje usprawiedliwiać
milczenie

Przeznaczenie

rozdaje nam karty  

w które
nie potrafimy grać 

wytrwale

wzywa nas
do odzewu

przeznaczenie 

daje nadzieję 

poczeka na progu

przetrwa burze

nie zadrży ze strachu

nie da się usunąć

przyniosło szczęście 

czekało pod drzwiami

nikt nie otwierał

miłość 

nie uchroniła nas od losu

przeznaczenie

zmieniło plany

odeszło

do naszych drzwi już nie zapuka

trzeba wyjść mu naprzeciw

dobro czy zło:

które pierwsze otworzy mu drzwi?

* * *

niewidzialna ręka
zapisuje nasze marzenia
w księdze przyszłości
bo w życiu trzeba
o wszystko
walczyć do końca
a czasu na szczęście
ciągle za mało

mijamy w pędzie
kolejne drogowskazy dni
nie zastanawiając się
dokąd nas prowadzą

najpiękniejsze chwile
same nas odnajdą
bo my
na rozstaje dróg
już nie mamy powrotu 

* * *

roztopiła maski zimy 
w przejrzyste potoki
przeczesała trawy
słonecznym grzebieniem
w zielone sukna odziała
nagie konary
puszyste obłoki płyną
po lazurowym błękicie
tam, gdzie leśne echo
igrało z tęczą
teraz tańczy
w rytmie deszczu
na dywanie łąk

Erotyk XXII

malinowy sorbet ust
rozgrzej pocałunkiem
z głębi duszy
dotykiem opleć ciało
aż do ekstazy
namiętności
czułym szeptem
weź do niewoli
ubrane w bezwstydność ciała
igrając z cieniem nocy
obsypią pocałunkami
nadchodzący świt