* * *

odkryłam 
kruchość ramion
i rąk zapracowanych
tych
którzy na bruku 
miasta
zostawili krew

nie pokonały 
ich ducha 
katownie
ubeckie kraty
sądowe zbrodnie
przed oprawcami 
stali niezłomni

chcieli wolności
i chleba

nie liczyli
na świat
że los 
się zmieni

upadli
przybici 
do trumny

* * *

między 
wczoraj a jutro
spokojnie 
mija dzisiaj

wypełnione
pośpiechem godzin
męczących
przyprawione garścią
krotochwilnych
zdarzeń błahych
płyną
minuta po minucie
człowiek po człowieku

bezsens i sens
spokojnie mijają
między
wczoraj a jutro

* * *

odkładam emocje
na później
jak fundusz
na starość

ciągle szastam
radości uśmiechem
lokuję uczucia
wzruszenia
odliczając łzami

obietnice
jak czeki bez pokrycia
wyrzucam z pamięci
w garści
ściskając tylko grosz
na szczęście

* * *

zasnąć 
by nie zbudzić myśli
dręczących pamięć
co noc
podróżują
w nieskończoność
doświadczenie
mieszają z milczeniem
wyświetlają obrazy
wypowiadają słowa
i nie śpią
zapamiętując
od nowa

* * *

kolejny dzień
wyrył się blizną
na skołatanym sercu

łzy wyschły
zostawiając uczucia
wyschnięte na wiór

ból zobojętnienia
przeszył duszę
na wylot

noc
uspokoiła pustkę
dodając sił
by przetrwać

* * *

marzenia
rozkwitły kwiatem
słów wielobarwnych

podlewane
obietnicami 
jak letnim deszczem
wypuszczały nowe pąki
delikatnym zapachem
otulając czas
oczekiwania

w gorącym słońcu
obietnic
spaliły płatki
więdnąc
co dnia od nowa

* * *

ścigam się 
z czasem

co dnia wydłużam 
dystans życia
skracając 
nocy mrok

co dnia skreślam
kolejne godziny

a i tak
ciągle zostaję 
pół kroku
w tyle