* * *

życie  
jest skomplikowane
jak tornado 
niszczy wszystko
co napotka na drodze
nudą zabija rozbitków
by znów zburzyć
jego rytm
dodatkowym
zawirowaniem
serca
bałaganem w głowie
i na stole
gdzie w stercie papierów
skrzą się szczęściem
pachnące listy

Nocny spacer marzeń

nocą 
marzenia 
rozpoczynają wędrówkę
do miejsc
nie zdobytych
tych na granicy światów
realnego i sennego
mojego i twojego
szczęścia
przepełnionego smutkiem
i łez
zakrzyczanych śmiechem

spacerując
między gwiazdami
widzimy życie
wyraźniej

* * *

zimny deszcz 
ulewą zmył barwy 
z jesiennego parku

błękit nieba przykrył chmurami
zieloną trawę zamienił
w brunatną ziemię
korale jarzębiny
już nie mieni się czerwienią
rozświetlające mrok fiolety 
pobudził do kwitnienia
złoto liści 
przemienił w szarugę

zmierzch otulił szarością
tajemnicy 
gdy opadnie mgła
chłód i dystans
przywołają dla nas
absolut zimy

* * *

niepogodzeni 
z przemijaniem
łapiemy każdą chwilę
pełną uśmiechu
szczęścia
dobrych myśli
by zaraz schować
do kieszeni
frustrację
zmęczenie
i rozczarowanie

czas
leczy rany
wymazuje błędy
ból zastępuje tylko
miłymi wspomnieniami

* * *

bez pomysłu 
bez natchnienia
ból rozrywa skronie
niemoc przeszywa duszę
myśli kłębią się
w męczarniach
nad białą kartką
papieru

podeptana wena
grymasem zapisuje
nieskładne frazy
budując dzieło
ze zwykłego
nie wiem

Monolog

noc sprzyja sztuce 
monologu
sumienie na deskach 
bezsenności
odgrywa swoją rolę
bez oklasków
w ciszy 
podmiot liryczny
buduje napięcie
z bólu i wspomnień
to chwila prawdy
dla myśli i serca
zanim znów
on skradnie 
moje sny

Niespodzianka

codzienność 
jest tajemnicą
której
nie można poznać 
od razu
by zgłębić jej 
zawiłości
trzeba poczekać do jutra
wtedy będzie 
przeszłością 
w której
pozostaną wspomnienia
wczorajszych niespodzianek