* * *

za zaułkiem myśli 
czeka nas
stracony czas

błąka się
od słów do gestów
od ciebie i mnie

od drzwi do drzwi
co łaska

szuka
wczorajszego dnia
potykając się
o strzępy dzisiaj

* * *

pod powiekami 
świat pustoszeje

w słonecznych promieniach
w zieleniach traw
pod błękitnym niebem
tylko ty i ja

skąpani
w świetle gwiazd
patrzymy
w przyszłość

idziemy 
przed siebie
księżycową aleją
w stronę mostu rzęs

noc blednie
powieki 
nabierają lekkości
rzeczywistość wraca

* * *

idę ulicą 
skąpaną w deszczu

emocje opadają
kropla po kropli 

dusza oddycha
świeższym powietrzem

krok po kroku
zadeptując
błoto myśli 

lubię deszcz
przynosi nadzieję
rozbijając
o bruk
kryształy bólu

* * *

mroźna noc 
gwiazdy iskrzą
powietrze kamienieje

sople łez
przebijają skronie

myśli marzną
rysując na szybach
kolejne historie

i tylko
splecione dłonie
ogrzewają duszę
obecnością

* * *

ja 
to uwięzione
w pułapce myśli
słowo

byłam
jestem
będę

słucham
patrzę
czuję

szukam 
drogi wyjścia
by odnaleźć
siebie

* * *

powoli pęka 
skorupa zimna
topnieje 
z każdym akordem 
słońca

nad strumieniem
cicho pobrzmiewa
muzyka

przedwiośnie 
na smyczkach gra

łąki ogrzane 
promieniami 
palącego słońca
wabią
paletę nowych barw 

radosnym śpiewem 
witają
matkę naturę
ptaki powracające

* * *

rozpostarte ramiona 
anioła
drogowskazem 
kamiennej drogi

stojący w ciszy
tonący
w chmurach
niemy świadek
naszych poczynań

skaczące 
ogniki poranku
dyskretnie
muskają jego skrzydła

jego mistyka
wprawia w zadumę