* * *

Ból mnie zachwyca
wspomnienie boli

znów liryczny erotyk
powstaje z martwych

znów płonie wzrok
smak i dotyk
dla mych warg niewinnych

znów słów
burzliwa nawałnica
uporam się z nią
milcząc

Od nowa

Przez czarne chmury
depresję i bzdury
odnaleźć siebie dziś chcę

przez tłumy i mury
choć sama już nie wiem
co we mnie
jest mną, a co nie

w mej głowa jest skaza
do świata odraza
coś we mnie
wciąż wrzeszczy i klnie
bez sił by wymazać
by wciąż się odradzać
jak kamień osiadły na dnie

Nocą

Noc w niskie chmury
z daleka słychać
poszczekiwanie psa

jakimi do Ciebie
wędrować drogami?

Zapal latarnię
zawieś nad progiem
może choć we śnie
po cichu
przez łąki
przyjdę do Ciebie

Erotyk XI

Dziewczyna i chłopak
wtuleni w siebie
w sen idą powoli

przed nimi
gwiazda łopocze skrzydłami
zamknięta skrzętnie
w migotliwej świecy

przed ciekawym okiem
schronią się w ramionach nocy

za nimi rozkosz
księżycowej krainy

* * *

W trawie
żarzą się kryształy
a ty idziesz
czarnym lasem
zasłuchany
w krople deszczu
który pada
gdzieś w oddali
na kwitnące w polu maki

a ty biegniesz
ku topolom
gonisz pyłki żółtych mleczów
i dotykasz swymi dłońmi
kości Ziemi - górskie głazy

wiesz, że miłość
to nie diament
lecz efemeryczne kwiaty
wiesz, że łzy
to nie są perły
lecz okruchy żywej duszy

i wpatrzony
nic nie widzisz
słuchasz
i wciąż jesteś głuchy
stoisz
i wciąż nie rozumiesz

Tęcza nienawiści

Śnieżny puch
przykrył brunatną rozpacz
codziennych trosk
białą kołdrą
by z gęstej od bólu nocy
srebrna poświata
rozpędziła czarne myśli
czekając
na szarobłękitny świt

on przyniesie ukojenie
przepędzi zło
które oślepia nasze oczy
a gdy spojrzymy w niebo
ostre słońce
wypali z naszych serc
tęczę nienawiści

* * *

na wzburzonej fali
dryfuję
bez celu
palące słońce szczypie w oczy
wiatr drażni rozgrzaną skórę
wokół tylko bezkres słonej wody
beznadziejny rejs
bez widoku
na bezpieczną przystań
ciepłą, przytulną plażę
nie chce się skończyć