* * *

niepewnym krokiem 
przychodzi jutro

powoli
przenika
kolejne minuty 
nocy

nie potrafi ukryć 
niosącego bólu
i łez
które wypuszczają pąki
nagich drzew

i tylko wiatr
już nie krzyczy: boję się

szumem zagłusza strach
i szturmowy krok 
wojskowych butów